Bez kategorii

Poczytajki-Pomagajki czyli o dziecięcych problemach

Czy zdarzyło się Wam komuś dokuczać lub być tym , któremu dokuczano? A może ten problem dotyczył Waszych dzieci? Nas również nie ominął ten problem. Trzeba było po prostu działać, rozmawiać i liczyć że wszystko się ułoży. Teraz mamy dwie książki, które mogą Wam pomóc zrozumieć i pomóc w tych trudnych sytuacjach.

Wydawnictwo Muza zajęło się wydawaniem serii książek ” Poczytajki Pomagajki”, czyli jak sama nazwa mówi mają pomagać. Sytuacje w naszym życiu są różne, mniej lub bardziej miłe. Często zdarza się że dzieci też mają swoje problemy, w których musimy im pomóc.

Opowiadałam już o kilku takich książkach – o dziecku z patologicznej rodziny chorym na raka, o dziewczynce, której rodzice się rozwodzą. Problemy życia codziennego. Tym razem poruszona zostaje tematyka inności i uszczypliwości w stosunku do kolegów i koleżanek.
“Dokuczalska” czyli to nie ja, to moje ręce!
Amelka jest główną “bohaterką” książki, a raczej jej ręce, które jej w ogóle nie słuchają! To wszystko ich wina! Nie słuchają dziewczynki, szczypią, drapią, ciągną za włosy inne dzieci. 
Tylko dzieci wiedzą że to nie prawda. Wiedzą że to Amelka jest prowodylką złego zachowania. Dokuczanie sprawia jej ogromną przyjemność! Jednak pewnego dnia, sytuacja się zmienia. Ręce się buntują i wszystkie jej koszmarne dowcipy dopadają ja samą. To nie koniec jej przygód. Dłonie postawiają ja opuścić… 
Zaczynają żyć swoim życiem, a dziewczynka nic nie  może zrobić sama! Zdana jest na łaskę kolegów i koleżanek z przedszkola. 
Tylko czy rówieśnicy okażą się tak samo niegrzeczni jak Amelka? Czy ręce wrócą? Czy zrozumie swoje zachowanie?
Często się zdarza że dzieci sobie dokuczają nawzajem. Powody są różne, ale to nie znaczy że mamy patrzeć na to i nic nie robić. Ta książka pozwala spojrzeć na ten problem zupełnie innej strony. Zarówno dziecko atakujące jak i atakowane widzi problem i jego konsekwencje. Wiadomo, że w rzeczywistości ręce nie odejdą, ale wyraźnie to obrazuje jak czuje się jedna i druga strona.
Druga książeczka jest powiązana z pierwszą. Jednak tutaj jest również problem z zaakceptowaniem innego koloru skóry. 
“Nowa w przedszkolu”.
Zuri przybywa pierwszy dzień do przedszkola. Jest inna niż pozostałe dzieci w grupie bo jest mama jest rodowitą Afrykanką. Dziewczynka ma przy sobie ukochaną drewnianą żyrafkę, która umila jej pierwsze chwile.
Wszystkie dzieci są ciekawe, skąd Zuri pochodzi, co ma za plecami, kto dał jej takie dziwne imię. Jednak jednemu chłopcu nie bardzo się podoba ta sytuacja. Stoi z boku, a gdy już się odzywa sprawia przykrość Zuri, mówiąc bzdury o Afryce. Dzieci zaczynają go słuchać i odwracają się od nowej dziewczynki. 
Zuri jest bardzo przykro i nie chce już być więcej w tym przedszkolu. Jednak jej mama i pani opiekunka wpadają na świetny pomysł. Kolejny dzień okazuje się małą Afryką! Wszystkie dzieci są zachwycone, oprócz Kuby. Czy jednak zmieni zdanie? Czy zrozumie swój błąd? 
Inny kolor skóry, zupełnie inne imię potrafią być powodem do wyśmiewania, dokuczania czy próby oczernienia. A dlaczego tak się dzieje?
 Nowa osoba zawsze przyciąga uwagę stałych bywalców staje się “obiektem” do poznania, a ci, którzy byli w centrum zainteresowania schodzą na dalszy plan. Są zazdrośni i boją się że przez nową osobę, nikt nie będzie chciał się z nim bawić. Takie zachowania trzeba próbować rozwiązywać w sposób ciekawy, ukazujący ze nieznane też jest fajne. 
Dzieci potrafią być bardzo fajne ale też właśnie bardzo niemiłe. Dlatego też musimy być czujni, obserwować dzieci i wspólnie działać. Nawet jak nie ma takich problemów warto poczytać, że tak się może zdarzyć. Warto uczulać dzieci n takie sytuacje. 
Nigdy nie wiadomo czy nie spotka nas taka sytuacja. Polecam.
Również graficznie nam się podobają.Książka o Zuri utrzymana jest w barwach brązu, a Dokuczalska jest bardziej kolorowa, ale rysunki są zupełnie w innym stylu.
Cena regularna to 18,90 zł, ale co rusz jest promocja, więc pewnie uda Wam się kupić te książki taniej. 
Autor: Joanna Fabicka
Ilustracje: Daniel de latour
Autor: Katarzyna Pruchnicka
Ilustracje: Dorota Szobik
Zdjęcia okładek pochodzą ze strony W. Muza.

About Ilona Popławska

Z wykształcenia Technik Żywienia, z zamiłowania blogerka kreatywnego rodzicielstwa. Kocha dzieci, ich twórcze myślenie i nieszablonowe rozwiązania. Prywatnie szczęśliwa żona i mama z małej polskiej wsi.
  • Piotr Dziankowski

    Trafione w 10! Spojrzeć na ten sam problem z drugiej strony… To bardzo trudne, bo niemal z automatu oceniamy, osądzamy i…skazujemy. Czy to dzieci, czy dorośli.
    Z dokuczaniem związany jest temat samooceny u dziecka. Tego, któremu dokuczają.
    Od siebie polecam bajkę: Lubię siebie, bo chcę ) z rymowanką, która wg mnie może przydać się nie tylko maluchom:

    „Lubię siebie kiedy chodzę, lubię siebie kiedy śpię
    Nawet kiedy nic nie robię, lubię siebie, bo tak chcę.
    Jeśli ktoś mnie nie chce lubić, dziwne myśli o mnie ma
    Mogę mu powiedzieć tylko: Twoja strata, cześć, pa, pa.”

    Jestem tu od paru chwil i zapomniałem to zrobić, więc robię teraz: dziękuję za cenne artykuły 🙂

    Pozdrawiam,

    Piotr

  • Och, ta "Dokuczalska" to by nam się przydała czasami 😉

    Z tego co widziałam, to całkiem fajna jest seria tych książeczek. Ciekawe czy sprawdziłyby się u nas 🙂

  • Ciekawa tematyka książeczek. Fajnie, że są pozycje, które pomagają dzieciom zrozumieć pewne kwestie i nauczyć właściwego zachowania w danej sytuacji. 🙂