<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Rozwój dziecka &#8211; Kreatywnym okiem &#8211; twórczo-edukacyjny blog rodzinny</title>
	<atom:link href="https://kreatywnymokiem.pl/category/rozwoj-dziecka/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kreatywnymokiem.pl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Mon, 08 Nov 2021 21:27:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.8.2</generator>

<image>
	<url>https://kreatywnymokiem.pl/wp-content/uploads/2018/01/kreatywne-oko-100x100.jpg</url>
	<title>Rozwój dziecka &#8211; Kreatywnym okiem &#8211; twórczo-edukacyjny blog rodzinny</title>
	<link>https://kreatywnymokiem.pl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Karta pracy z okazji Dnia Jeża</title>
		<link>https://kreatywnymokiem.pl/karta-pracy-z-okazji-dnia-jeza/</link>
					<comments>https://kreatywnymokiem.pl/karta-pracy-z-okazji-dnia-jeza/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ilona Popławska]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 08 Nov 2021 23:01:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[E-book]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja przedszkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja szkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja wczesnoszkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Kreatywne zabawy]]></category>
		<category><![CDATA[Kreatywne zabawy dla dzieci]]></category>
		<category><![CDATA[Książki]]></category>
		<category><![CDATA[Książki dla dzieci]]></category>
		<category><![CDATA[Mały Przyrodnik]]></category>
		<category><![CDATA[Pobierz w PDF]]></category>
		<category><![CDATA[Rodzic tworzy]]></category>
		<category><![CDATA[Rozwój dziecka]]></category>
		<category><![CDATA[Strefa Rodzica]]></category>
		<category><![CDATA[edukacja przyrodnicza]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kreatywnymokiem.pl/?p=14756</guid>

					<description><![CDATA[10 listopada obchodzony jest Dzień Jeża. Jest to dzień, w którym przyglądamy się bliżej tym małym ssakom, które żyją tuż obok nas. Dla podsumowania przygotowałam kartę pracy dla dzieci. Do dzieła! W Polsce żyją tylko 2 gatunki jeży &#8211; wschodni i zachodni. Oba gatunki częściowo dzielą się terytorium. Od 2014 roku jeże są objęte częściową ochroną gatunkową, a od 1984 roku były pod ścisłą ochroną. Warto przyjrzeć się z bliska tym maluchom przy okazji ich święta. Na końcu znajduje się karta pracy dla dzieci do pobrania! Kolczasty pancerz Tych zwierząt nie da się pomylić z żadnymi innymi. Kolce pokrywające ciało jeża chronią go przed drapieżnikami. Istnieją jednak takie zwierzęta, które są dla nich szczególnym zagrożeniem. Należą do nich lisy, borsuki oraz sowy. Dużym zagrożeniem dla tych wszystkożernych ssaków są również ludzie! Wypalanie traw, samochody czy kosiarki to tylko kilka z zagrożeń, jakie fundujemy tym zwierzakom. Kolce przed tym jeża nie uchronią. Mamy jednak wpływ na to, co się będzie z nimi działo. Możemy tego dokonać poprzez edukowanie siebie oraz dzieci w tym temacie. Ciekawostką, którą warto wiedzieć o kolcach jeża jest to, że są one puste! Podobnie jak u niedźwiedzia polarnego -włosy w jego sierści również są puste. Małe, gołe, ślepe czyli rodzą się młode Po 40-58 dniach od spotkania z samcem, samica rodzi kilkoro jeżątek. Początkowo nie mają kolców i są ślepe. Co ciekawe, już po dobie spod ich skóry wychodzą miękkie, jasne kolce. Z każdym dniem stają się mocniejsze i bardziej osadzone w ciele. Po miesiącu są gotowe, by zacząć żywić się samodzielnie. Jeż bez kolców? Do rodziny jeżowatych należą również takie zwierzęta, które nie mają kolców. Dziwne? A jednak. Przedstawicielem tej grupy jest gołuszek. Jak on wygląda poszukajcie w książkach lub Internecie. Prawda czy fałsz Ostatnim zadaniem w karcie pracy na Dzień Jeża przygotowałam quiz w formie pytań i odpowiedzi &#8211; prawda &#8211; fałsz. Jest to podsumowanie działań i wiedzy, którą zdobędziecie korzystając z przygotowanych materiałów. Tworząc tę workbook, który składa się razem z 20 stron A4 (spokojnie, zadań jest mniej ;)) korzystałam z wiedzy własnej, Wikipedii, książeczki &#8222;Przyjaciele z lasu&#8221; oraz z bloga Bez Ogródek (stąd pochodzi grafika śladów jeża). Znajdziecie tam różnorodne zadania i pomoce dla różnych grup wiekowych. Jest coś na spostrzegawczość, koncentrację, ale również na rozwijanie sprawności manualnej. Jak pobrać kartę pracy z okazji dnia Jeża? By pobrać cały pakiet wystarczy kliknąć w poniższy link, a następnie wydrukować i rozpocząć zabawę! Jeśli zauważycie jakiś błąd dajcie znać. Jeśli karta Wam się podoba również mi o tym napiszcie. W końcu tworzę to również z myślą o Was. POBIERZ KARTĘ PRACY NA DZIEŃ JEŻA Zasady znajdziecie poniżej, klikając w baner projektu Mały Przyrodnik. Dobrej zabawy!]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://kreatywnymokiem.pl/karta-pracy-z-okazji-dnia-jeza/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>8</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Jak zachęcić dzieci do nauki matematyki? &#8211; Monika Szyjkowska</title>
		<link>https://kreatywnymokiem.pl/jak-zachecic-dzieci-do-nauki-matematyki/</link>
					<comments>https://kreatywnymokiem.pl/jak-zachecic-dzieci-do-nauki-matematyki/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ilona Popławska]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Feb 2021 20:36:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Edukacja]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja wczesnoszkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Gościnna Sobota]]></category>
		<category><![CDATA[Rozwój dziecka]]></category>
		<category><![CDATA[edukacja matematyczna]]></category>
		<category><![CDATA[Gościnna sobota]]></category>
		<category><![CDATA[matematycznie]]></category>
		<category><![CDATA[rozwój dzieci]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://serwer19084.lh.pl/2016/04/01/jak-zachecic-dzieci-do-nauki-matematyki/</guid>

					<description><![CDATA[Drodzy Rodzice!Zapewne większość z was zdaje sobie sprawę z tego, że największe trudności, z jakimi borykają się dzieci w szkole związane są z umiejętnościami matematycznymi. Dlatego też warto zatroszczyć się o rozwój dziecka i jego edukację już od najmłodszych lat, zanim jeszcze rozpocznie ono naukę w szkole. Pytacie Państwo, jak zachęcić dzieci w wieku 6 &#8211; 8 lat do nauki matematyki. Przede wszystkim należy jako własne motto przyjąć słowa: &#160; „ZACHĘCIĆ, ZNACZY ZAPEWNIĆ DZIECKU MOŻLIWOŚĆ OSIĄGNIĘCIA SUKCESU!!!”. &#160; Szkolne nauczanie matematyki wymaga od dziecka rozumowania na odpowiednim poziomie oraz stosowania logiki. Czy dziecko osiągnie sukces, zależy od opanowania przez nie umiejętności liczenia oraz wyznaczania wyniku dodawania i odejmowania w pamięci. Sześcio- czy siedmiolatek, który czegoś nie rozumie, nie podejmie się danej czynności z ochotą i zapałem. Natomiast każdy mały krok do przodu da mu motywację do dalszego działania. Zapewne każda z Pań usłyszała od swojego maluszka słowa „Ja sam”, „Ja sama”. Niestety nie obce są nam sytuacje, gdy dziecko ze łzami w oczach i postawą rezygnacji mówi „nie rozumiem”. Jest to przykre dla nas, jak i dla malucha. Dlatego tak ważne jest wprowadzenie i przeprowadzenie naszej pociechy przez skomplikowane operacje matematyczne, które dla nas, dorosłych, są oczywiste. &#160; Tak więc, aby zachęcić dziecko do nauki matematyki, okażmy wyrozumiałość i cierpliwość. Nie denerwujmy się, że czasami musimy wrócić do podstaw i zacząć od nowa. Niech ten wspólny czas będzie okazją dla Was do spędzenia razem chwil i to jak pożytecznie…! &#160; Rozumowanie, odporność emocjonalną oraz umiejętności matematyczne można z powodzeniem rozwijać u dziecka, zanim pójdzie do szkoły. &#160; Pamiętajmy, że jako sześcio- siedmiolatek młody człowiek przeżywa ogromny stres związany ze zmianą otoczenia. Nagle musi pozostać w obcym miejscu, bez Rodziców, czasami nie znając nikogo z rówieśników. Jeśli dodamy do tego niepowodzenia w nauce już od pierwszych dni szkoły, to wynik równania jest prosty – brak motywacji i chęci do pracy! Dobre przygotowanie dziecka do szkoły zapewnia, że ma ono pewien „zapas” wiadomości i umiejętności, które pozwolą mu „przetrwać” z powodzeniem pierwsze dni nauki. Jest to więc pewne zabezpieczenie przed niepowodzeniem w tym trudnym okresie. Aby dziecko wiedziało więcej i lepiej liczyło, należy poszerzyć osobiste doświadczenia dziecka. &#160; W trakcie wspólnej pracy w domu dziecko powinno obcować z przedmiotami (konkretami), nazywać je, mówić na głos, bowiem sprzyja to koncentracji jego uwagi i pomaga dostrzegać to, co ważne. Ile czasu poświęcać na czynności związane z nabywaniem umiejętności matematycznych??? Dotąd, dopóki sprawiają one dziecku przyjemność. Niech to będzie wartościowe 5 minut (pomyślmy, ile razy można w tym czasie policzyć do dziesięciu). Jeżeli zajęcia prowadzone są żywo i w sposób przyjazny dla dziecka to proszę mi wierzyć… mama i tata zmęczą się znacznie szybciej niż ich pociecha. Dla uzyskania dobrych efektów warto takie zajęcia powtarzać chociaż trzy razy w tygodniu, bowiem dzieci u progu szkolnego, ale i te z pierwszej, czy drugiej klasy szybko zapominają przyswojony materiał. Stąd tak ważna jest regularna gimnastyka umysłu! &#160; Istnieje kilka obszarów, które należy kształtować, aby dziecko osiągało sukcesy związane z nauką matematyki. Najpierw jednak musimy sobie uświadomić, że nauczanie matematyki to nie od razu 2+2, dodaj, odejmij, policz do dziesięciu. Obszary, o których napiszę, należy rozwijać w podanej kolejności, bo wiążą się one również z pewnym stopniowaniem trudności. Kształtowanie umiejętności powinno być oczywiście wypełnione zabawami, ciekawymi zadaniami i grami. Nie jest to trudne i nie wymaga specjalistycznego wykształcenia, ale dla naszego dziecka będzie to doskonały start . &#160; Pierwszym krokiem w kształtowaniu umiejętności matematycznych jest dobra orientacja w przestrzeni i swoboda wypowiedzi na temat tego, co się wokół nas dzieje. &#160; Zaczynamy od świadomości własnego ciała (To ja. Tak mam na imię. Tu mam głowę, nos…itd. Umiem nazwać części swojego ciała.). Od tego momentu, a nawet już za małą chwilkę dziecko potrafi powiedzieć, jaka jest jego relacja z otoczeniem. Co jest z przodu, a co z tyłu, przed nim i za nim. Dziecko sześcioletnie zrobi to z wielką ochotą, bowiem jest w wieku, w którym charakteryzuje je egocentryzm, to ono jest najważniejsze w świecie. &#160; Kiedy natomiast zacznie zauważać mamę, która siedzi przed nim, to jest to kolejny krok w jego rozwoju. Następna ważna sprawa przed pójściem do szkoły, to opanowanie umiejętności orientacji na kartce papieru (Narysuj szlaczek u góry, a na dole kwiatka. Rączka, w której trzymasz kredkę to prawa rączka, narysuj z tej strony gwiazdkę. Ta druga, to lewa – tam narysuj to, co chcesz. Powiedz, co narysowałeś.). W ten sposób zaczynamy u dziecka kształtować pojęcia geometryczne . Oczywiście możemy stopniować trudność. Następnego dnia polecenia mogą brzmieć: w prawym/ lewym dolnym/ górnym rogu narysuj to i to. &#160; Kolejnym istotnym obszarem, który należy sukcesywnie rozwijać, jest umiejętność dostrzegania rytmów, czyli pewnych prawidłowości, z których korzystamy. &#160; Jest to istotne dla późniejszego liczenia oraz rozumienia sensu mierzenia. Zarówno dzieci, jak i my, dorośli zapamiętujemy i rozumiemy rzeczy i sytuacje powtarzalne, bowiem utrwalają się w naszych umysłach. To co pojawiło się raz jest możliwe do zapamiętania tylko wtedy, gdy towarzyszy temu szokujące przeżycie. Rytmy są z nami przez cały czas. Dostosowujemy się do powtarzalności dnia i nocy, zmiennych kolejno pór roku itp. Również matematyka wypełniona jest rytmami – licząc, wskazujemy kolejno obiekty, liczby parzyste i nieparzyste tworzą uporządkowany ciąg. Ćwiczenia rytmiczne służące dostrzeganiu regularności są bardzo proste. Weźmy wycięte koła i kwadraty, układajmy na zmianę np. dwa koła i jeden kwadrat. Powtórzmy tę czynność trzy razy, a dziecko niech ją kontynuuje. &#160; Później warto dodawać coraz więcej elementów, tworząc bardziej skomplikowane ciągi. Znacznie trudniej jest kontynuować rytm usłyszany, bo jest to coś abstrakcyjnego, czego nie zobaczę. Można jednak i tę umiejętność rozwijać, na przykład wyklaskując proste rytmy i stopniowo je komplikując. Warto po utrwaleniu umiejętności „przypadkowo” się pomylić . Nasz maluch od razu wytknie nam błędy. Jest to wzajemna korzyść – my, jako rodzice wiemy, że pociecha rozumie pojęcie rytmu, a ta z kolei jest dumna z siebie, że była mądrzejsza – to mały sukces, który motywuje do dalszego działania. Stopniowo przechodzimy potem do następstwa dni tygodnia, pór roku i tym podobne. &#160; Kształtowanie umiejętności liczenia, dodawania i odejmowania to trzeci przystanek naszej wspólnej drogi. &#160; Zaczynamy od liczenia konkretów (wiosną mogą to być kwiatki, jesienią kasztany, w domu liczmany). Najlepiej pozwólmy na początek pozwolić dziecku policzyć to, co ma ochotę policzyć. Zapewne będą to cukierki, pod warunkiem, że będzie mógł zjeść te prawidłowo zliczone . Niech liczy dotykając po kolei każdego cukierka ułożonego w szeregu i wypowiadając na głos cyfry. Przygotujmy się na to, że dziecko policzy konkrety, natomiast nie będzie w stanie na początku podać ile jest cukierków. Tu naszym zadaniem jest powiedzieć dziecku, że ostatni liczebnik, który wypowiedziało (np. to jest dziesiąty cukierek) oznacza, że cukierków jest właśnie dziesięć. Pamiętajmy też, że liczenie, to nie czytanie od lewej do prawej. Liczmy od początku do końca i na odwrót. Podobnie jest z dodawaniem i odejmowaniem. Mamy na stoliku trzy cukierki, dokładam pięć. Ile jest teraz cukierków? A teraz zabiorę dwa. Ile zostało? Niech dziecko wspomaga się palcami u rąk. To nie wstyd, że uczeń drugiej czy trzeciej klasy liczy na palcach. Jeśli robi to dobrze, to dlaczego nie?! Często na zajęciach zauważam, jak moi uczniowie chowają łapki pod stoliki i wstydzą się tego, że liczą z użyciem dłoni. Zawsze proszę, aby robiły to na widoku i chwalę za dobry wynik . Każdy z nas ma swoją metodę na rozwiązywanie problemów, niech dzieci też mają do tego prawo. &#160; Równie istotne jest kształtowanie pojęcia liczby naturalnej, połączone z klasyfikacją. Dzieci dojrzałe i posiadające pewien zasób wiedzy charakteryzuje tzw. myślenie operacyjne na poziomie konkretnym. Dzieci, które już ten poziom osiągnęły poradzą sobie z zadaniem typu: &#160; Na stoliczku masz 5 karteczek ze słoniem, 5 z jabłuszkiem, 3 ze słonecznikiem. Ułóż zbiory z takimi samymi ilustracjami. Wskaż zbiory równoliczne, czyli z taką samą liczbą elementów (gdzie jest tyle samo?).&#160; &#160; Dzieci, które myślą operacyjnie wskażą słonie i jabłka jako zbiory równoliczne, natomiast te, które są nadal na niższym poziomie rozumowania, powiedzą, że słoni jest więcej, bo są dużo większe niż jabłka. Zwracają uwagę na jakość, a nie na liczebność! Dlatego tak ważna jest praca z dzieckiem w domu. Nauczycielka w szkole będzie powoli wymagała reguł równoliczności oraz myślenia operacyjnego, jednak jeśli dziecko nie pozna ich wcześniej, to trudno będzie mu się pogodzić z faktem, że 5 wielkich słoni i 5 małych jabłek to tyle samo. Co gorsza, nie będzie w stanie jasno nam zakomunikować tego, czego nie rozumie. Pomóc może mu dobieranie kartoników w pary: słoń – jabłko, słoń – jabłko, tak długo, aż skończą nam się kartoniki. &#160; Ciekawym ćwiczeniem jest i takie zadanie z konkretami: &#160; Popatrz, mam tu 10 kwadratów, policz jeśli chcesz. Kładziemy kwadraty przed dzieckiem w pewnych odstępach od siebie. Następnie układamy je krawędź przy krawędzi. Czy teraz jest ich tyle samo? Dzieci na niższym poziomie rozumowania zapewne stwierdzą, że skoro teraz kwadraty zajmują większą przestrzeń, to na pewno jest ich więcej. No to policzmy. Nagle okazuje się, że nadal jest ich dziesięć. Powtarzanie takiego ćwiczenia pomoże dziecku z czasem dostrzec prawidłowości i brak zmiany liczebności, mimo zajmowania większej przestrzeni. &#160; Kolejnym krokiem jest rozwijanie u dziecka umiejętności mierzenia. Do tej czynności niezbędne będą patyczki. &#160; Dajmy dziecku zadanie: &#160; Weź tyle patyczków, ile masz lat (np. dziecko odlicza 6 patyczków). Ułóż je w linii prostej tak, aby stykały się końcami. Teraz weź ich jeszcze sześć, a ja ułożę je po swojemu (z patyczków układamy łamaną tak, aby stykały się końcami). Zapytajmy: Jak myślisz, która droga jest krótsza? Dziecko zapewne odpowie, że łamana, choć przed chwilą wybrało tę samą liczbę patyczków jednakowej długości. Niech maluch sam ułoży łamaną tak, aby utworzyła prostą pod ułożoną wcześniej przez nie same. W ten sposób samo dojdzie do wniosku, że ułożenie tej samej ilości patyczków o jednakowej długości w różny sposób daje taką samą długość dróżki, choć odmiennie rozłożoną w przestrzeni. &#160; Dobrym ćwiczeniem jest również kształtowanie pojęć typu: krótsze, dłuższe, niższe, wyższe, mniejsze, większe (np. Stań obok stołu. &#160; Pokaż dokąd sięga. Jest wyższy, czy niższy od Ciebie? Podaj mi największą z Twoich maskotek itp.). Podobnie jest z ważeniem. Najlepiej byłoby, gdybyśmy w domu mieli uproszczoną wagę szalkową. Możemy wtedy pokazać dziecku, że np. jeden duży klocek waży tyle co trzy małe itp. Szalka wtedy równoważy się, obie strony są na równi. Uczeń dostrzega wtedy, że choć każda strona wygląda zupełnie inaczej (inna jest liczba i wielkość klocków po obu stronach), to oznacza to wspomniane już wcześniej „tyle samo”. &#160; Zobaczcie Państwo, jakie sprytne przełożenie ma to na język działań arytmetycznych: 3+2=5, po obu stronach jest tyle samo, ale zapis z lewej i prawej strony jest zupełnie inny (tak jak w przypadku klocków na szalkach). Podobnie jest z mierzeniem płynów. Jeśli pionowo stojąca litrowa butelka jest do połowy pełna, to kładąc ją w poziomie nadal mamy tę samą ilość płynu – dla nas to oczywiste, dla dziecka niekoniecznie. Mając dwie identyczne butelki (jedną leżącą, drugą stojącą, obie napełnione do połowy), możemy nimi operować w dowolny sposób. Podnosimy leżącą butelkę i mówimy: Popatrz, tyle samo wody, co w tej drugiej. Możemy również położyć tą stojącą i powtórzyć to samo. W końcu dziecko uświadomi sobie pojęcie miary, choć wzrok podpowiada co innego. &#160; Aby wprowadzić dziecko w świat pojęć niezbędny jest rozwój umiejętności klasyfikowania operacyjnego. &#160; Dzieci przed osiągnięciem tego poziomu są na etapie tworzenia kolekcji. Załóżmy, że dziecko ma stworzyć dwa zbiory – owoców i ubrań. Wśród przygotowanych kartoników z obrazkami znajdziemy jabłko, gruszkę, szalik, czapkę, palto i np. dziewczynkę, która nie pasuje do żadnego zbioru. Jednakże dziecko sześcioletnie klasyfikując elementy zbioru z ubraniami, położy w jednym miejscu szalik, czapkę i palto, po czym dołoży tam dziewczynkę, mówiąc: To są ubrania dla niej.  Słodkie prawda! Tak właśnie rozumują nasze pociechy, co przecież w rzeczywistości wydaje się być logiczne. Jednakże z matematycznego punktu widzenia dziecko nie wykonało zadania – niepoprawnie dokonało klasyfikacji. Jeśli więc chcemy, aby dziecko szybko przeszło na poziom klasyfikacji operacyjnej, należy wykonać z nim szereg ćwiczeń, które mu to ułatwią. Przygotujmy obrazki z pieskami (1 &#8211; siedzący przy budzie, 2 – przy piłce oraz 3 – sama głowa pieska). Niech powstaną trzy takie komplety, a jedyną różnicą będzie kolor psa, np. czarny, biały i łaciaty...]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://kreatywnymokiem.pl/jak-zachecic-dzieci-do-nauki-matematyki/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>6</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Tęcza jako zjawiskowa gra dla dzieci od Granny</title>
		<link>https://kreatywnymokiem.pl/tecza-od-granny/</link>
					<comments>https://kreatywnymokiem.pl/tecza-od-granny/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ilona Popławska]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 26 Jan 2021 15:45:51 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Gry dla dzieci 2-6 lat]]></category>
		<category><![CDATA[Gry dla dzieci 7-12 lat]]></category>
		<category><![CDATA[Gry i zabawy]]></category>
		<category><![CDATA[Gry i zabawy w domu]]></category>
		<category><![CDATA[Gry planszowe]]></category>
		<category><![CDATA[Rozwój dziecka]]></category>
		<category><![CDATA[2-3 lata]]></category>
		<category><![CDATA[4-5 lat]]></category>
		<category><![CDATA[chłopiec]]></category>
		<category><![CDATA[dziewczynka]]></category>
		<category><![CDATA[gra planszowa]]></category>
		<category><![CDATA[powyżej 6 lat]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[rozwój dzieci]]></category>
		<category><![CDATA[testowane]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://serwer19084.lh.pl/2013/03/05/tecza-od-granny/</guid>

					<description><![CDATA[Tęcza &#8211; niezwykłe zjawisko widoczne na niebie po wiosennej burzy. 7 kolorów ułożonych w odpowiedniej kolejności. Gdy się pojawia zawsze budzi zachwyt. Podobnie było z grą &#8222;Tęcza&#8221; od Granny. Cudowne kolory, mnóstwo możliwości zabawy już dla przedszkolaków Muszę zacząć od tego, że Grannę uwielbiam! Ich gry są zawsze dopracowane, przemyślane i pełne zabawy. Teraz też było tak samo. Mimo, że gra jest z nami od 8 lat to nadal ją uwielbiam. Jednak dopiero po latach zwróciłam uwagę na jeden szczegół w tej grze, ale o tym za chwilę. Pokaż kotku co masz w środku&#8230; W prostokątnym pudełku kryje jest plansza, na której widnieje kolorowe koło z 6 kolorów &#8211; czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski i fiolet. W wyprasce znalazły się pasujące kolorystycznie do kolorów na planszy kółeczka z obrazkami zwierząt, przedmiotów i roślin, po 6 elementów na każdy kolor. A także kostka z 6 różnymi kolorami oraz instrukcja wyjaśniająca jak powstaje tęcza, jakich kolorów w niej nie ma i opisy zabaw. Autor gry zaproponował 3 warianty gry, ale to dopiero początek. W końcu wszystko jest w Twojej wyobraźni i możesz dowolnie tworzyć nowe zasady, pasujące do Was. Pora na rozgrzewkę! Gdy w nasze ręce trafiła ta gra, Adaś miał 5 lat. Grę więc zaczęliśmy od prostego wariantu jakim były Grzeczne obrazki. Zmodyfikowaliśmy ją jednak odrobinę. W słupkach układaliśmy kolorowe obrazki. Gdy było gotowych 6 słupków z obrazkami zaczynamy grę. Układaliśmy po jednym kafelku na odpowiednim kolorowym polu na planszy, obrazkiem do dołu. (np żółta kaczka na żółte pole, itd), a następnie rzucaliśmy kostką. Zadaniem gracza było odgadnięcie jaki obrazek znajduje się pod wybranym krążkiem. Jeśli mu się udało, krążek należał do niego, jeśli nie, musiał go odłożyć na miejsce. Komu udało się uzbierać więcej kolorowych obrazków wygrywał rozgrywkę! Układanka &#8211; wersja dla najmłodszych dzieci Jeśli masz w domu dzieci około 3 lat polecam Ci tę zabawę. Bardzo proste zasady, które w mig dziecko załapie. Wokół planszy rozłóżcie kolorowe kółeczka obrazkami do góry, by dziecko dobrze je widziało. Teraz zadaniem dziecka jest dopasowywanie kafelków do kolorów na planszy. Nie zapomnij pytać dziecka (lub mu podpowiedz) jaki kolor ma w rączce oraz co to za obrazek. W ten sposób utrwali sobie nazwy różnych zwierząt, przedmiotów i roślin oraz ma szansę poznać kolory lub je utrwalić. Przekorne kółeczka inaczej, czyli gra na spostrzegawczość Ten wariant gry nadaje się dla dzieci starszych. Teraz będziecie mieli okazję sprawdzić swoją spostrzegawczość i pamięć. Gdy planszę położycie na środku, zapoznajcie się z obrazkami na kafelkach. Przypatrzcie się uważnie, gdyż za chwilę to Wam się przyda. Zakryjcie teraz wszystkie kafelki i je wymieszajcie, by było tajemnicą, gdzie leżą poszczególne obrazki. Pierwszy z graczy bierze kolorową kostkę i rzuca ją. Teraz jego zadaniem jest odkrycie jednego kafelka. Jeśli udało mu się odkryć pasujący kolor, kładzie dany kafelek na planszy w odpowiednim miejscu i może wykonać dodatkowy rzut kostką. Jeśli nie, zakrywa go i przekazuje kostkę dalej. Gra toczy się do momentu, aż zabraknie kolorowych kafelków. Możecie zmodyfikować zasady według Waszych potrzeb i chęci. Teraz pokazałam Ci możliwe warianty, w które my graliśmy. Teraz Wasza kolej! Co daje ta gra dziecku? uczy nazw kolorów rozwija spostrzegawczość uczy zdrowej rywalizacji uczy podstaw dodawania wspomaga uczucie bliskości dziecka z rodzicem To tylko kilka zalet tej gry. Na jej podstawie możecie bawić się i tworzyć zupełnie nowe zabawy. Ważną zaletą tej gry jest świetne wykonanie. Wszystkie elementy są wykonane starannie, jak każda gra o Granny. Gdyby okazało się, że brakuje jakiegoś elementu lub gra doszła do Was uszkodzona, na końcu instrukcji jest formularz do wysłania. Granna staje na wysokości zadania i dba o klienta. Co takiego zwróciło moja uwagę po kilku latach? Ilość kolorów tęczy. Oryginalna tęcza po burzy zawiera 7 kolorów, natomiast ta 6. Często spotyka się właśnie pomniejszoną tęczę. Warto zadbać, by dzieciom przekazywać wiedzę rzetelną i prawdziwą. Gdzie kupić? Niestety gra nie jest dostępna w sklepach, ale widziałam ogłoszenia w wersji używanej w niskiej cenie. Bardzo polecam &#8222;Tęczę&#8221;.Daje mnóstwo możliwości zabawy i sposobów na wykorzystanie jej w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Jeśli nie uda się jej kupić, to obecnie na rynku dostępne są podobne gry w tematyce kolorów i tęczy.]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://kreatywnymokiem.pl/tecza-od-granny/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>8</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
