Komentarze do: Odmień 2 śniadanie! – Zuzanna Antecka

Autor: lavinka

lavinka — Wed, 23 Sep 2015 09:23:18 +0000

Wiesz, to jak "dużo" dzieci jedzą to jest sprawa rodzica. Kilka razy dowiedziałam się, że moje dziecko jest niejadkiem. Synek znajomych, wysoki, ciężki, tak jak moja, je w zasadzie tyle samo co moja córka (wynika z opisu mamy). Jego matka biadoli, że on nic nie je i go trzeba zmuszać do jedzenia (i rzeczywiście go zmusza). Bo normy wymagają, że powinien jeść pięć posiłków dziennie z taką to a taką liczbą kalorii. No plask. Z drugiej strony są dzieci jedzące naprawdę dużo, dużo za dużo, ale ważące bardzo mało. Dlaczego? Bo są nadmiernie otłuszczone (dieta zbyt bogata w węglowodany, to znaczy za dużo ich w porównaniu do białka i tłuszczy to często powoduje), a tłuszcz jest lekki, więc na przykład dziecko mające dosłownie wałki i oponki tłuszczu wszędzie jest w rejonie 25 centyla w wadze. Co robi mama? Wpycha jedzenia jeszcze więcej, by dziecko było "grubsze". To jest pułapka statystyk, tego cholernego BMI, które wcale nie jest wyznacznikiem zdrowia, ale ludzie wierzą w to jak w Boga. Meh. Dziecko z dużą ilością mięśni, tak jak wszyscy sportowcy, może mieć nawet za wysokie BMI. A wyglądać szczupło. A dziecko ważące bardzo niedużo może mieć za dużo tkanki tłuszczowej. A to się potem mści w życiu dorosłym, bo raz że z braku mięśni dziecko jest mniej ruchliwe, to jeszcze kondycja słaba i w efekcie następuje efekt domina. Wreszcie dziecko, a raczej już wtedy nastolatek robi się naprawdę otyły, ale jest już za późno. I przez resztę życia musi uważać, co je, bo jego organizm jest zaprogramowany na magazynowanie, a nie spalanie energii na bieżąco. I klops.

Autor: Zuzia Antecka

Zuzia Antecka — Wed, 23 Sep 2015 03:51:10 +0000

Nauka przez doświadczenie jest najlepsza. Pozwalając córeczce robić samodzielnie śniadania, dałaś jej niezwykle cenne doświadczenie a przy okazji nauczylas bardzo ważnego nawyku- że warzywa i owoce to obowiązkowy składnik każdego posiłku 🙂 gratulacje!
Masz rację tez jeżeli chodzi o masło orzechowe – czytanie składu to podstawa. Jeszcze większa frajda to zrobić masło orzechowe razem z dzieckiem 🙂
Cieszę się, że przydadzą się moje pomysły! Trzymam kciuki za wprowadzenie ich w życie 🙂
A niestety z urodzinowym cukierkami nic nie zrobimy :/ to musiałaby być ogólnorodzicielska akcja. Ale myślę, że nie można ich zbytnio demonizować! Urodziny to w końcu tradycyjna okazja by zjeść coś słodkiego. Można walczyć tylko o umiar 🙂

Autor: Zuzia Antecka

Zuzia Antecka — Wed, 23 Sep 2015 03:23:45 +0000

Tu się musze z Tobą zgodzić. Każdy z nas ma indywidualne zapotrzebowanie na różne składniki i nie powinniśmy zbytnio
przejmować się normami. Normy mówią o średnim zapotrzebowaniu, czyli tak na prawdę o niczyim. To tak gdybyś dodała to, co je Twoja córka z tym, co je córka Twojej sąsiadki (która np. je więcej) podzielila to na 2 i kazała tyle im jeść. Bez sensu! Twoja by chodziła objedzona, a sąsiadki głodna. Dlatego tak ważne jest, by słuchać i ufać wewnętrznym sygnałom głodu i sytości. Jednak wydaje mi się, że popełniasz ten sam błąd myślowy, co normy – chcesz mierzyć inne dzieci miarą swojej córki. A uwierz mi, że są dzieci, które jedzą więcej i wcale nie są grube 🙂