<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>bezpieczeństwo &#8211; Kreatywnym okiem &#8211; twórczo-edukacyjny blog rodzinny</title>
	<atom:link href="https://kreatywnymokiem.pl/tag/bezpieczenstwo/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kreatywnymokiem.pl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 31 Dec 2020 09:30:18 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.8.2</generator>

<image>
	<url>https://kreatywnymokiem.pl/wp-content/uploads/2018/01/kreatywne-oko-100x100.jpg</url>
	<title>bezpieczeństwo &#8211; Kreatywnym okiem &#8211; twórczo-edukacyjny blog rodzinny</title>
	<link>https://kreatywnymokiem.pl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>112 &#8211; ten numer może uratować Ci życie!</title>
		<link>https://kreatywnymokiem.pl/112-ten-numer-moze-uratowac-ci-zycie/</link>
					<comments>https://kreatywnymokiem.pl/112-ten-numer-moze-uratowac-ci-zycie/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ilona Popławska]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Feb 2016 05:24:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Edukacja]]></category>
		<category><![CDATA[Rozwój dziecka]]></category>
		<category><![CDATA[akcja]]></category>
		<category><![CDATA[bezpieczeństwo]]></category>
		<category><![CDATA[edukacja]]></category>
		<category><![CDATA[gra komputerowa]]></category>
		<category><![CDATA[Międzynarodowy Dzień Numeru Alarmowego]]></category>
		<category><![CDATA[niebezpieczeństwo]]></category>
		<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://serwer19084.lh.pl/2016/02/11/112-ten-numer-moze-uratowac-ci-zycie/</guid>

					<description><![CDATA[112 &#8211; każdy dorosły zna ten numer. A czy znają go dzieci? Tu już bywa różnie. Czy dzieci wiedzą jak gdzie dzwonić w razie zagrożenia swojego lub kogoś? Już od najmłodszych lat warto uczyć dzieci numerów alarmowych i właściwego zachowania. Po raz drugi obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Numeru Alarmowego w całej Europie. Jest to ważny temat. Czy jest coś ważniejsze niż zdrowie i życie bliskich? Co w sytuacji gdy ktoś w domu zasłabnie i dziecko nie wie co ma robić? Jak ma pomóc? Już od najmłodszych lat powinniśmy uczyć dzieci pierwszej pomocy, numerów alarmowych oraz adresu, gdzie mieszka. Takie informacje są bardzo potrzebne. W przypadku gdy dziecko się zgubi. Będzie umiało powiedzieć gdzie mieszka, jak się nazywa. Oczywiście nie ma tego mówić na prawo i lewo, jednak ma wiedzieć komu takie informacje może powiedzieć. My to wszystko wiemy. Teraz pora wprowadzić w to nasze dzieciaki. Wszystko zależy oczywiście od wieku dziecka &#8211; ponieważ formę musimy dopasować do jego umiejętności. Ja Wam pokażę grę, którą mamy 2 lata. Co jakiś czas mój synek w nią gra, przypominając sobie, utrwalając informacje i świetnie się przy tym bawić! Mowa tu o grze &#8222;Bezpieczeństwo&#8221; W. Juka.  Jest to gra komputerowa jednak w pełni bezpieczna, z edukacyjnym przesłaniem. Grę polecam dla dzieci już w wieku 4+.Krótkie zadania, miły głos Kapitana Juki oraz dziecięcy czytający odpowiedzi. Ładna oprawa graficzna i intuicyjna obsługa.Zapraszam na film, to tylko część tego jak można się bawić i uczyć. Praktyka czyni mistrza. Prosta, ciekawa gra edukacyjna! To pierwszy post z tej serii. W planach kolejne, a to wszystko za sprawą Kasi z bloga Małe Radości. Dzięki niej dowiedziałam się o tej akcji. Zapraszam do przyłączenia się! Pokażcie jak pomagacie dzieciakom w nauce numerów alarmowych. A na koniec miesiąca podsumowanie akcji u Kasi. Zapraszam! Obecnie płyta nie jest do kupienia. Wielka szkoda, ale znalazłam kilka innych pomocy w tej nauce: Cufcia &#8211; numery alarmowe Lulek &#8211; Numery alarmowe]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://kreatywnymokiem.pl/112-ten-numer-moze-uratowac-ci-zycie/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>3</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bezpieczne dziecko &#8211; wiesz jak je ustrzec przed nieznajomym? Ewa Kichman</title>
		<link>https://kreatywnymokiem.pl/bezpieczne-dziecko-wiesz-jak-je-ustrzec/</link>
					<comments>https://kreatywnymokiem.pl/bezpieczne-dziecko-wiesz-jak-je-ustrzec/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ilona Popławska]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 03 Oct 2015 03:34:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Edukacja]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja przedszkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja szkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Edukacja wczesnoszkolna]]></category>
		<category><![CDATA[Gościnna Sobota]]></category>
		<category><![CDATA[Strefa Rodzica]]></category>
		<category><![CDATA[bezpieczeństwo]]></category>
		<category><![CDATA[dziecko]]></category>
		<category><![CDATA[Gościnna sobota]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://serwer19084.lh.pl/2015/10/03/bezpieczne-dziecko-wiesz-jak-je-ustrzec/</guid>

					<description><![CDATA[„Była godzina 13.30 Piotrek właśnie wracał do domu po skończonych lekcjach. Gdy Piotruś przechodził obok sklepu spożywczego na ulicy Kwiatowej, jakiś obcy mężczyzna powiedział: &#8211; Cześć Piotruś &#8211; Dzień dobry – odpowiedział zmieszany chłopiec &#8211; Skąd Pan zna moje imię? &#8211; Jestem kolegą Twojego taty z pracy, często mi o Tobie opowiadał &#8211; Aha – zdziwił się Piotruś &#8211; Rodzice są w domu? – dopytywał dalej nieznajomy &#8211; Nie, nie ma dzisiaj będą później – zgodnie z prawdą odpowiedział Piotrek &#8211; Masz klucze do domu, prawda? &#8211; Tak, oczywiście. &#8211; To dobrze, bo tata prosił, żeby dowieźć mu do pracy dokumenty, które zostawił przez przypadek w domu. Pójdę z Tobą i zabiorę, co trzeba. Dobrze? – kontynuował rozmowę mężczyzna &#8211; Nie ma problemu, skoro tata prosił – odparł Piotrek &#8211; Nie przedstawiłem się, mam na imię Marcin i pracuję z Twoim tatą od dłuższego czasu. Kiedy Piotruś zaczął szukać kluczy, drzwi od mieszkania otworzyła babcia Tomka, która chciała mu zrobić niespodziankę swoją wizytą. W tym momencie Pan Marcin uciekł. Babcia zapytała: &#8211; Kto to był? &#8211; Taty kolega z pracy, przyjechał po jakieś dokumenty, których tata zapomniał &#8211; Wejdź do domu wnusiu, zaraz mi wszystko opowiesz, ale najpierw zadzwonimy na policję” Opowiadanie powstało na potrzeby wpisu o bezpieczeństwie naszych dzieci i na szczęście osobiście nie słyszałam, jakoby taka sytuacja miała miejsce, ale musicie przyznać niestety, że scenariusz ten jest bardzo możliwy. Głęboko wierzę w to, że większość rodziców, chce dla swoich dzieci jak najlepiej, dba również o ich bezpieczeństwo i przeprowadziło mnóstwo rozmów w stylu: „nie rozmawiaj z obcymi”, „nie wpuszczaj obcych do mieszkania”. Tylko kim dla dziecka jest ten straszny „obcy”, czy mężczyzna, który przedstawia się jako znajomy ojca, to już obcy, czy Pani z osiedlowego sklepu, to już obca, a co z listonoszem? Dla dziecka coś jest albo dobre albo złe, dlatego też „obcego” wyobrażają sobie jako pana w kominiarce albo brzydkiego mężczyznę z bliznami, który do tego robi bardzo groźną minę – niczym wyjaskrawione postacie z kreskówek. Dlatego bardzo ważne jest uświadamianie dzieciom, że obcy może wyglądać zupełnie zwyczajnie, co więcej może być nawet ładny i w początkowej fazie bardzo miły. Codziennie spotykamy mnóstwo obcych ludzi. Mijamy ich na ulicy, spotykamy na placu zabaw, w sklepie, w pociągu, w kościele. Większość z nich to mili i dobrzy ludzi, ale wśród nich może się trafić, ktoś okrutny, ktoś komu będzie zależało na zrobieniu nam krzywdy. Dla ułatwienia rozmowy z dzieckiem możemy przygotować sobie fotografię różnych osób: starszych, młodszych, ładnych i brzydkich, charakterystycznych, na przykład z bliznami i takich zupełnie zwyczajnych. Fotografie możemy powycinać z gazet, czy wydrukować z Internetu. Pokażmy dziecku zdjęcia i zadawajmy pytania, w stylu: Która z tych osób Twoim zdaniem jest zła? Jak wygląda, ktoś zły? Dlaczego niektóre osoby wzbudzają nasze zaufanie, a inne nie? Czy z którąś z osób na tych fotografiach poszedłbyś/poszłabyś bez wiedzy rodziców? Co wiemy o tym osobach, czy mamy jakieś informacje, gdzie pracują, co robią, jak mają na imię. W ten sposób dziecko samo powinno dojść do odpowiednich wniosków. Powinniśmy tak nakierować rozmowę, żeby wiedziało, że nie jesteśmy w stanie odróżnić po wyglądzie, kto jest dobry, kto jest zły, dlatego też musimy w tym celu stosować zasadę ograniczonego zaufania, tak jak kierowcy na drodze. Rozmowa ta będzie trudna, bo nie chodzi nam o to, aby dziecko bało się teraz wszystkich wkoło, bało się wychodzić samo z domu. Dlatego bardzo ważne jest także, aby dziecko wiedziało, że ma w nas wsparcie i musimy dać dziecku gotowe rozwiązania na sytuacje, w których może się znaleźć. Powiedzmy dziecku wprost: Nie bierz słodyczy od obcych Nie mów nieznajomym gdzie mieszkasz Unikaj miejsc, w których nie ma ludzi Nie rozmawiaj z obcymi w odosobnionych miejscach Nie mów, czy rodzice są w domu nawet przez telefon Nigdy nie idź z osobą, której nie znasz, nawet jeśli mówi, ze mama, czy tata o tym wie. Jeśli twój kolega lub koleżanka będzie chciał iść z nieznajomym powiedz nie rób tego, jeśli mimo to pójdzie powiedz o tym innemu dorosłemu np. nauczycielowi w szkole, mamie, tacie Powiedzmy dziecku, co robić, gdy już w takiej sytuacji niestety się znajdzie: Biegnij w miejsce, gdzie są ludzie na przykład do sklepu, na pocztę Jeśli, trzeba głośno wołaj o pomoc Statystyki pokazują, że postronni ludzie najczęściej reagują na pożar, innych sytuacji po prostu się boją, dlatego moja Zuzka wie, że ma krzyczeć: Pali się, pożar.   Jeśli dziecko zaczepi, ktoś wśród innych ludzi, niech głośno i stanowczo powie : nie znam Pana/ Pani Nie jesteśmy w stanie uchronić dziecka przed całym złem tego świata, nie możemy zamknąć dziecka w złotej klatce i nie wypuszczać z domu, nie możemy także zabronić mu samodzielności i nie możemy zabronić mu żyć. Możemy za to nauczyć dziecko, jak ma się zachować w danej sytuacji, jak ma reagować i jak siebie samego chronić. Co więcej musimy także uświadomić dziecku, że zło jest jednak sporadyczne i nie czyha na nie za każdym rogiem, żebyśmy przez przypadek, w imię bezpieczeństwa nie wpoili dziecku nieufności do całego świata. To będą trudne rozmowy, dlatego trzymam za Was kciuki i życzę Wam powodzenia. Uważajcie na siebie i innych Ewa Kichman &#160; Ewa bloguje]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://kreatywnymokiem.pl/bezpieczne-dziecko-wiesz-jak-je-ustrzec/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
