Badamy purchawkę - Przyroda pod lupą

Adaś tak się wkręcił w „Przyrodę pod lupą” że co rusz każe chodzić, zbierać, szukać, wypatrywać a mi serducho się raduje, bo wiedzę poszerza i bawi się świetnie. Co tym razem zbieraliśmy i badaliśmy? Purchawki. To nasz kolejny temat.

Już od 2 latka pała miłością do purchawek. Uwielbia je zgniatać, gdy dojrzeją. Leci masa dymu zielonego! Ubaw ma po pachy. Co ciekawe, nie przechodzi mu to.

Podczas zrywania trawy dla królików ( kolejny raz) znaleźliśmy na łące purchawki. Adaś pozbierał kilkanaście z nich do „badań naukowych”. W domu je przebrał, oczyścił ze śmieci i posegregował.

Segregacja polegała na podzieleniu grzybów na grupy:

młode, świeże, jędrne
lekko miękkie, zaczynają zmieniać miąższ
mokre, zgniłe w środku
suche, dojrzałe
jeden uchował się jako suchy, pusty, czarny

Adaś wyposażony w swoją lupkę i scyzoryk, ja w długopis,kartkę i Wikipedię i możemy działać. Obserwacje,dotykanie, wąchanie, sprawdzanie twardości grzyba, budowy. Wszystkie punkty zapisałam by nie zapomnieć.

Spostrzeżenia, z maleńką moją pomocą:

purchawka jest grzybem
korzenie są małe i grube
jest cała biała – świeża
nie ma oddzielonego kapelusza
na skórce są maleńkie kolce
w środku purchawka jest miękka,delikatna i elastyczna
ma ładny zapach
rośną na łąkach i polanach koło lasu
rosną blisko iglastych drzew
mają skórkę
rosną w grupach
gdy dojrzeją zmieniają kolor na brązowy, a miąższ robi się zgniłozielony
gdy dojrzeje robi się na środku kapelusza dziurka, przez którą wylatują zarodniki
pochodzi z rodziny pieczarkowatych
jest to grzyb jadalny
występuje na całej kuli ziemskiej

Z tej karteczki, wpiszemy wszystko do Adasia książki przyrodniczej, o niej wkrótce również będzie. Wraz z teorią praktykował swoje badania. Dotykał i wąchał, macał, rozcinał i badał pod różny kątem.

Świetnie działa na zmysły -dotyku, węchu, mała motorykę jak również rozwijamy dostrzeganie szczegółów, spostrzegawczość, ciekawość przyrodniczą.

Zgniła

Młoda i dojrzała

Tu widać stadia dojrzewania – młoda, w środku miękka, z miękkim wilgotnym miąższem, na końcu starta z dziurką do wyrzutu zarodników.

Te sztuki są maleńkie. Blisko lasu są okazy o średnicy około 10-15 cm. Te to dopiero puszczają dymek!

Cała lekcja badania purchawek trwała około 30-40 min. Adaś był zadowolony w efektów swojej pracy i spostrzeżeń. Wszystko mamy udokumentowane, spisane. Na koniec swojej pracy badawczej stworzył ilustracje purchawki. Dowiedział się sporo a ja jestem dumna z niego i jego zaangażowania.