
Bajkowy projekt blogowy, Edukacja, Edukacja wczesnoszkolna, Gry i zabawy, Gry i zabawy w domu, Kreatywne zabawy, Kreatywne zabawy dla dzieci, Projekty, Rozwój dziecka, Strefa Rodzica
Bajkowy Projekt Blogowy – Afryka
To już 4 odsłona projektu „W 7 bajek dookoła świata”. Pierwsza z nich to Antarktyda, kolejnym kontynentem była Australia, tydzień temu Azja. Czas na Afrykę. Jako że Adaś na mamine zachęty, nie skusił się stworzyłam wpis sama. Tak że dziś będzie o tym co ja bym chciała, żeby Adaś się dowiedział o Afryce. To fascynujący kontynent, który kryje mnóstwo ciekawostek. Także wyprawa po Afryce oczami Mamy.
Afryka to kontynent, który ma 2 miejsce na świecie jeśli chodzi o wielkość. Jest ona bardzo kontrastowym kontynentem. Wielka sucha Sahara, a z drugiej strony Sawanna z bujną roślinnością w czasie pory deszczowej.
Najpierw trzeba się zorientować, gdzie leży Afryka, jaki ma kształt. Brakuje tylko globusa Nam do pełni oglądania. Tymczasem mapie zaznaczyłam, który to kontynent. Na mapie świata podzielonej na państwa, bliżej można się zapoznać z nimi i które z nich są suche, które rejony to dżungla, a które Sawanna.






Ciekawostki o Afryce
- jest to najbiedniejszy kontynent na świecie, a jednocześnie są tu największe metropolie
- największa pustynia Sahara leży w Afryce
- największym i najliczniejszym miastem jest Kair, stolica Egiptu
- tylko tu można spotkać piramidy
- w porze deszczowej afrykańska Sawanna jest zalewana, roślinność jest bujna, w porze suchej deszcz nie pada nawet kilka miesięcy
- Pierwszy Polak, który samotnie przemierzył kontynent to Kazimierz Nowak. Taka podróż odbył w roku 1931-1936
- przepływa tu największa rzeka świata – Nil
- ludność jest bardzo zróżnicowana – Arabowie, Pigmeje, plemiona Bantu, Ndebele, Masajowie
- rośnie tu baobab, który zawiera 2 razy więcej wapnia niż mleko
- do Afryki należy mnóstwo wysp – min Madagaskar, Madera, Wyspy Kanaryjskie
- mieszka tu mnóstwo zwierząt – słonie, żyrafy, okapi, małpy, antylopy, zebry, gepardy, lwy to tylko mała część tych zwierząt




W planach miałam zrobienie z Adasiem masek afrykańskich. Nic straconego, przyjdzie czas to mam nadzieję że zrobimy. A na razie oglądaliśmy je sobie w Atlasie Świata -Afryka.
Trzeba przyznać że robią wrażenie. A każda z nich oznacza coś innego. A jakby zrobić maski i odtańczyć taniec by spadł deszcz?




Miałam plan by skupić się na Egipcie i Saharze. Pomimo że to wielki kawał piachu życie tam jednak też jest.
Zwierzęta mieszkające na Saharze:
| Roślinność Sahary
|
Jak widać pustynia nie jest taka pusta jakby się mogło wydawać. Mimo upałów w dzień w nocy temperatura spada w okolice 0 stopni nawet. A zawsze i się wydawało że tam ciągle jest gorąco.
Egipt natomiast to państwo, które styka się z największą pustynią, jednak jest tam miasto, które nie śpi. Kair, bo o nim mowa jest miejscem, gdzie tętni życie, a cisza zapada na kilka godzin nocą.
Przez Egipt przepływa również największa rzeka Nil. Pierwsze skojarzenie to krokodyl! Nie tylko one żyją nad tą rzeką.
Spotkać tam również można:
- koty bagienne
- lisy rude
- łasice
- góralki
- nietoperze
- flamingi
- rarogi (ptaki)
- pustułki
- jajożery – węże
- węże plamiste
W samym Egipcie żyje ponad 300 gatunków ptaków! Ilość ich jest imponująca. Te państwo również kojarzy się z Faraonami, piramidami, Arabami z turbanami na głowach. Kiedyś turban był oznaką godności. Kolor, wielkość i kształt świadczyły o pozycji mężczyzny. Warto wiedzieć że to tradycyjne męskie nakrycie głowy.
Egipcjanie uważają że mądrość jest bezcenna. Ja z resztą tez tak myślę, dlatego uwielbiają zagadki!
Oto kilka z nich:
Zebrałeś już sporo kłosów – mówi egipski rolnik do swojego syna. Jeśli zdołasz zebrać jeszcze ćwiartkę, będziesz
miał sto kłosów. Ile kłosów zebrał chłopiec?
(odpowiedź: 75)
Jak nazywa się pustynny okręt?
Wielbłąd.
Wielbłąd.
Czarne ziarno na białym polu to?
Pismo.
Pismo.
Zostały zaczerpnięte z e-booka „Gry i zabawy afrykańskie”.
Bardzo podobają mi się również ich zabawy ruchowe. Postaram się je wykorzystać na dworze i dam znać czy są warte uwagi. Również pochodzą powyższego e-booka.
Potrzebny kawałek równej ziemi i nieduży kamyk (dla starszych dzieci – zaostrzony patyczek). Zabawę trzeba zacząć od narysowania koła o średnicy minimum jednego metra. Gracze stają na zewnątrz okręgu. Pierwsza osoba rzuca kamyk do środka koła i rysuje linię prostą przecinającą punkt, w którym upadł kamyk – linię prowadzi tak, aby powstałe pola miały jak największą różnicę powierzchni. Gracz rysujący linię staje wewnątrz większej części (ale
może wybrać mniejszą część). Druga osoba staje wewnątrz pozostałej części i rzuca kamyk na część przeciwnika. Ponownie rysuje linię przecinającą kamyk tak, aby część powstała z połączenia jego części i narysowanej była jak największa. Granica przy połączeniu starego i nowego obszaru jest zacierana. I tak do momentu, kiedy jeden z uczestników zabawy rzuci kamyk na swoją część bądź poza okrąg. Gdy dzieci do zabawy używają patyczka z zaostrzonym końcem, muszą rzucać tak, by wbił się w ziemię. W przeciwnym razie rzut nie zostaje zaliczony, a
gracz traci kolejkę.
może wybrać mniejszą część). Druga osoba staje wewnątrz pozostałej części i rzuca kamyk na część przeciwnika. Ponownie rysuje linię przecinającą kamyk tak, aby część powstała z połączenia jego części i narysowanej była jak największa. Granica przy połączeniu starego i nowego obszaru jest zacierana. I tak do momentu, kiedy jeden z uczestników zabawy rzuci kamyk na swoją część bądź poza okrąg. Gdy dzieci do zabawy używają patyczka z zaostrzonym końcem, muszą rzucać tak, by wbił się w ziemię. W przeciwnym razie rzut nie zostaje zaliczony, a
gracz traci kolejkę.
Szczęśliwe patyczki
Potrzebne trzy patyczki długie na około dwadzieścia centymetrów. Przydadzą się kredki lub farby. Zabawa dla min. dwóch graczy. Możliwie proste i równe patyczki należy rozciąć na pół. Każdy z graczy, po ustaleniu
kolejności rzuca połową patyczka przed siebie. Jeśli patyk upadnie płaską częścią do góry zdobywa punkt. Płaskie części można też pokolorować, urozmaicając nieco zabawę. Niech żółty oznaczajeden punkt, czerwony – dwa, a niebieski aż trzy punkty. Oczywiście, zwycięża zdobywca największej liczby punktów.
Polecam Wam ten e-book bo zawiera mnóstwo informacji o Afryce, zabawach, w jakie bawią się dzieci, a nawet są tam również bajki.
A bajkę, którą czytaliśmy była opowieść o „Akide i czarodziejskim turbanie”
Akide to chłopiec, który mieszkał na Saharze wraz z rodziną. Nie ma stałego domu, gdyż muszą przemieszczać się w poszukiwaniu wody. Jego ojciec uważał, że pustynia jest piękna, chłopiec jednak tego nie dostrzegał. Woda była pasją, ale również gra w szyngeti ( wielbłądzie bobki). Uwielbia w nie grać!
Jego przyjacielem był stary, spracowany biały wielbłąd Moussa, który po chorobie umarł. Przed swoją śmiercią przemówił do Akide. Zdradził mu tajemnicę. Powiedział mu że nie długo jego rodzina się przeniesie. Niech potem idzie do Timbuktu, znajdzie starców grających w szyngeti i niech zagra z nimi. Gdy przegra odda skórę z białego wielbląda. Gdy wygra najstarszy odda mu błękitny turban, który był magiczny. Chłopiec wygrał turban, ale nie mógł grać nigdy więcej. Turban miał moc wody, która wylewała się po rozłożeniu turbanu.
Chłopiec nie wytrzymał i zagrał. Każda rozgrywka była przegrana, a chłopiec, z którym grał okazał się starcem, od którego miał turban. Akide zrozumiał wtedy że pustynia jest piękna i nie warto jej zmieniać.
Tak zostało do dziś, pustynia jest pustynią i ludzie przemierzają w poszukiwaniu wody.



Takim oto akcentem kończę ten afrykański post. Mam nadzieję że nikt się nie zanudził. Za tydzień Europa i mam nadzieję że uda zrobić się coś fajnego.


