Kim jest Mikołaj Kopernik, chyba nikomu mówić nie trzeba. To ten co Słońce wstrzymał, a Ziemię rozbujał. Obalił kilka mitów, dowiódł swoich racji, a do tego zasłynął na całym świecie. Skoro sławna to osoba, to trzeba poznać bliżej to czym się zajmowała. Wejdźcie do tego kosmicznego świata.
19.02.1473 – 24.05.1543 Polski astronom, urodzony w 1473 r. w Toruniu przy ul. św. Anny (obecnie: Kopernika). W latach 1491-1495 studiował w Krakowie, a następnie we Włoszech (Bolonia, Padwa, Ferrara). W 1503 doktoryzował się z prawa kanonicznego. Po powrocie do Polski mieszkał w Lidzbarku Warmińskim, Fromborku (1510), Olsztynie (1520-1521, w czasie wojny polsko-krzyżackiej). Opracował heliocentryczny model Układu Słonecznego, według którego Słońce znajduje się w centrum, Ziemia jest planetą i podobnie jak pozostałe planety obiega Słońce po orbicie kolistej. Jego teoria została opublikowana w 1543 r. w księdze De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich). Mimo zadedykowania dzieła ówczesnemu papieżowi, nie została przychylnie przyjęta przez Kościół, a nawet umieszczono ją w 1616 r. w indeksie ksiąg zakazanych.
Teoria Kopernika wpłynęła na sposób patrzenia na miejsce Ziemi i człowieka we Wszechświecie i stała się podstawą rozwoju nauk ścisłych. Określa się ją mianem „rewolucji kopernikańskiej”. Z idei Kopernika wywodzi się późniejsza zasada kosmologiczna, zwana także zasadą kopernikańską, według której część Wszechświata dostępna obserwacjom nie różni się od jego pozostałych części. W wersji uogólnionej przyjmuje się, że żaden punkt we Wszechświecie nie jest wyróżniony. Kopernik był także matematykiem, lekarzem, prawnikiem, ekonomistą, publikował prace o reformie monetarnej i sformułował prawo, iż „gorszy pieniądz wypiera z rynku lepszy”. Imię Kopernika nadawano sondom kosmicznym, instytucjom i obiektom na ciałach niebieskich. Noszą je:
duży krater na Księżycu (107 km średnicy)
duży krater na Marsie (292 km średnicy)
planetoida nr 1322 (orbita 1.86 – 2.99 j.a., okres obiegu 3.77 lat)
OAO-3 Copernicus (1972-065A) – amerykański satelita do obserwacji w promieniach nadfioletowych i rentgenowskich, działał w latach 1972-1980
Kopernik 500 (Interkosmos 9; 1973-022A) – satelita radziecko-polski do badania promieniowania Słońca i jonosfery, działał w roku 1973
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika Polskiej Akademii Nauk (CAMK)
w Toruniu znajduje się Dom Kopernika będący muzeum poświęconym astronomowi.
To karta z naszej książki.
Na nasze obecne potrzeby wystarczy, a czasem pojawią się kolejne karty z dokładniejszymi informacjami. Ale o jakich kartach mowa? No jak to?
O kartkach z książki którą stworzyliśmy o Mikołaju Koperniku! To nie wiecie? No tak, bo niby skąd. To taka nasza porcja wiedzy, zdjęć, ciekawostek, zabawy, edukacji i wspólnego czasu, który spędziliśmy nad rozwiązywaniem zagadek.
Róbcie kawkę, herbatkę , kakao i co tam chcecie i poznajcie książkę o wybitnym człowieku stworzoną naszymi oczami ( i kilku innych miejsc).
No tak. Trochę faktów poznaliśmy, ubaw po pachy, gdy rozwiązywaliśmy zagadkę z kształtu Ziemi. Adaś piszczał z radości, o mało z krzesła nie spadł, tak go moje rysunki rozbawiły. Tylko ja się pytam dlaczego? Przecież całkiem fajne wyszły, idealnie obrazują sytuację 😀
Nie zabrakło również prac plastycznych. W końcu Kopernik obalił mit że to Ziemia jest w centrum wszechświata. Adaś na to zareagował dziwną miną i stwierdzeniem że przecież to nie prawda.
Teoria heliocentryczna najszybciej kojarzy się z Mikołajem Kopernikiem. Kiedyś uważali inaczej. Taką „prawdę „głosiła” teoria geocentryczna.
Teoria budowy Wszechświata, której istotą jest założenie, że nieruchoma Ziemia znajduje się w centrum Wszechświata, a wokół niej krążą pozostałe ciała niebieskie: Słońce, planety, Księżyc i gwiazdy. (źródło Wikipedia)
Kopernik zaś udowodnił że to Słońce stoi w miejscu, a Ziemia i inne planety i gwiazdy krążą wokół niego. Jego teoria, która obowiązuje do dziś.
Heliocentryzm – teoria budowy Układu Słonecznego, według której w wersji historycznej Słońce znajduje się w środku Wszechświata, zaś w jego współczesnym wydaniu w centrum Układu Słonecznego jest Słońce, a wszystkie planety, łącznie z Ziemią, je obiegają. W 1616 r. Święta Kongregacja Indeksu zakazała książek o heliocentryzmie, nie potępiając go. Również nigdy nie został oficjalnie potępiony jako heretycki przez Kościół w orzeczeniu papieża i na soborze
Wydrapywanka kosmos
Nasza książka to zbiór kart z różnych stron w internecie, które pobraliśmy i idealnie nam tu pasowały. Stworzyliśmy również swoje własne karty, obrazki do książki.
Jednym z nich była wydrapywanka kosmos, którą kilka dni temu pokazywałam. Adaś z chęcią drapał gwiazdy, rysował swoje własne na kartce czy kolorował wydrukowane. Sprawiało mu to nie lada frajdę!
Rozwiązywaliśmy zagadki o kopernikowych przyrządach. Bystre oko się tu przydało oj przydało!
No tak. Teorię mamy opanowaną. więc czas sprawdzić jak to jest w kosmosie i zrobiliśmy swój własny. Teraz mamy duży, super, fajny plakat wszechświata, taki jaki widział Kopernik swoimi oczami w XV wieku.
UKŁAD SŁONECZNY PŁASKI
Niebieski brystol, kredki, nożyczki, klej, ołówek, kolorowe kartki malowane techniką Erica Carle’a i można działać. Z pomocą przyszła nam książeczka zakupiona w Planetarium w Toruniu.
Z kolorowych kartek wycięliśmy planety, księżyc i gwiazdy. Kredką narysowałam orbity i zaczęliśmy naklejać nasze planety.
Na koniec Adaś napisał nazwy planet i je przykleiliśmy je obok danych obiektów. Gwiazdy miały być fluorestencyjne, ale nie dostałam ich w sklepie a fajnie by wyglądało.No nic, mamy jeszcze klej z brokatem. A całość prezentuje się tak.
Mało nam tego światka było więc jeszcze chcieliśmy sprawdzić, jak faktycznie się kosmos kręci i wiruje. Teraz już to wiemy. Ale jeszcze lepsza zabawa była, gdy krzesło było Słońcem, ja Ziemią a Adaś księżycem. Wyobraźcie sobie tę karuzelę! A no tak, karuzela! Nasz Układ Słoneczny w formie 5 D nawet. Sporo pracy, ale za to jaki efekt!
Układ Słoneczny karuzela
Z gazet zrobiliśmy kulki różnej wielkości. To są nasze planety, Do każdej kulki doczepiliśmy sznureczek.Później musieliśmy poprawić bo wypadły, ale ciii. Następnie każdą planetę obkleiliśmy masą papierową zrobioną z papieru toaletowego, kleju i mąki.
Oj mazał się mazało. Adaś mimo chęci, wolał zająć się czymś innym w tym czasie. Poszedł do pokoju tworzyć planety do książki….W tym czasie oblepiłam wszystkie planety i ułożyłam do wyschnięcia. Całość schła na grzejniku około 3 dni. Gdy porządnie wyschły zabraliśmy się za malowanie.
Farbami plakatowymi malowaliśmy nasze planety uważając by nie pozostawić nie pomalowanych otworków. I znów musiało wyschnąć, ale w tym czasie znaleźliśmy patyczki, włóczkę i „skręciliśmy gwiazdę” do zawieszenia naszego Układu Słonecznego.
Popełniliśmy wielką gafę! Zapomnieliśmy o Księżycu. Jednak nadrobimy to i również dołączymy go do kuli ziemskiej. Całość miała wyglądać ciut inaczej ale i ten układ nam się podoba. Teraz wisi sobie na żyrandolu i kiedy tylko chcemy podziwiamy jak planety krążą wokół słońca.
Również swoją wiedzę mieliśmy poszerzyć o bajkę „Gwiazda Kopernika”, ale nic straconego. Nadrobimy bo Kopernik to tak barwna postać, że dopiero go musnęliśmy. Zebraliśmy materiały, dowiedzieliśmy się trochę o Koperniku, o planetach a ile przed nami!
Mamy w domu teleskop ( tylko trzeba wszystkie części poszukać) i może gwiazdy pooglądamy?
To nie koniec! A dopiero początek naszej przygody z Kopernikiem. Mam wrażenie że malutko tu Kopernika a dużo kosmosu. Wiedzę jego na temat będziemy zgłębiać dalej i może jeszcze coś pokażemy?
