Ptaki zimą w ogrodzie czyli ptasia uczta na orzechu

Zima dla ptaków to ciężki czas. O pożywienie coraz trudniej, więc dokarmianie wskazane. Gdy w pobliżu domu macie orzechy to już ułatwiacie ptakom zimę, a sobie obserwację ich!

Mamy to szczęście że mieszkamy na wsi, wśród pól, lasów i łąk. Na co dzień spotykamy różne zwierzęta, widzimy różne ślady, odchody ale również mamy dobre miejsce do obserwacji ptaków – własny dom. Okna wychodzą na ogródek gdzie rośnie jabłoń papierówka, orzech włoski, śliwy oraz wiśnie.

Gdy nadchodzi zima na ziemi leży cała masa orzechów! Zależy jaki urodzajny jest rok, ale mimo wszystko zawsze jest ich sporo dla ptaków.

Jakie ptaki lubią orzechy włoskie?

Mamy poza ogródkiem 2 duże orzechy, gdzie również zlatują się ptaki na ucztę.

Na jesieni widać często było „pana z czubkiem” czyli dudka. Również robił sobie zapasy, skakał wśród powiędłych liści i wyłapywał co dorodniejsze sztuki owoców.

Razem z nim okoliczna para sójek się pojawiła. One to stałe bywalczynie! W okolicy mieszkają sobie co najmniej 3 sztuki, które często się pojawiają nawet latem. Sójki to sprytne ptaszyny. Nie mają aż tak twardego dzioba jak dzięcioł, więc szukają pomysłów na rozłupanie skorupy orzecha w inny sposób. Np wkładają orzech w szparę i kamykiem w niego uderzają lub dziobem. Potem cieszą się z przysmaku!

Sójka:

pochodzi z rodziny krukowatych
ptaki obu płci podobnie ubarwione, o podobnej wielkości
większość upierzenia brązowa, z pastelowymi odcieniami
widoczna z daleka, dzięki niebieskim piórom
dziób mocny, stalowoszary lub czarny
młode są podobne do rodziców, ale mają więcej czerwonawych odcieni
długość 32-35 cm
rozpiętość skrzydeł 52-58 cm
waga 150-180 g
ptak bardzo krzykliwy, rzadko słychać śpiew
lubi tereny leśno-parkowe
żywi się owadami, ślimakami, owocami, gryzoniami, jaszczurkami, żołędziami, orzechami
jeden lęg w roku – kwiecień/maj
gniazdo w koronie drzewa
samica składa 5-7 jaj prawie okrągłych, mogą być białe, szare lub zielonakawe
wysiaduje około 16 dni oz złożenia 1 jaja
młode karmią 21 dni, po czym przez kolejne 3 tygodnie są dokarmiane przez rodziców
na zimę gromadzą zapasy pod ziemią – żołędzie, ulubione owoce

Pewnego dnia została właśnie sójka przyłapana na takim obiedzie. Rozłupała orzecha, usiadła na pobliski m drzewie i przytrzymując sobie nóżką skorupę wyjadała środek. A może to dzięki dzięciołowi, który również przybył się posilić.

Również inne sójki się zleciały, schwytały orzechy w dzioby i udawały się w spokojne miejsce na posiłek. Co zdziwiło me dziecko, to fakt, że są one grube! Takie puchate, okrąglutkie, a w lecie są dużo szczuplejsze. No cóż, zimą musi być im cieplej więc więcej piórek mają i tłuszczyku.

Nie zabrakło również dzięcioła. A dokładniej dzięcioła dużego, który szukał na ziemi smakołyków, a tuż obok sikorki się kręciły by przy okazji skubnąć co nie co z rozłupanych orzechów. Sójki wolały na drzewach siedzieć i zjadać swoją porcję, dzięcioł zaś na ziemi.

Dzięcioł duży:

ogon, skrzydła i grzbiet i wierzch głowy czarne
u sama czerwona pręga z tyłu głowy
tęczówki oczu również czerwone
czarny pas ciągnie się od dzioba do piersi, drugi przez grzbiet
dół brzucha i część pod ogonem jaskrawoczerwona – charakterystyczna dla tego gatunku
rozpowszechniony na całym terenie Polski
długość 21-25 cm
rozpiętość skrzydeł 25-40 cm
waga 75-100 g
lubi stare lasy liściaste, sosnowe, ale również mieszka na wsiach i w miastach
samica w pierwszej połowie maja składa 5-7 jaj
wysiadują je oboje rodziców przez około 13 dni, od złożenie ostatniego jaja
młode w dziupli przebywają około 3 tygodni
żywi się głównie owadami, ale nie gardzi owocami, orzechami i słoniną zimą
chętnie też zjadają szkodliwą mszycę
ptak pod ścisłą ochroną!

Zdarzało się również że sójka przeganiała dzięcioła, by pewnie zabrać mu orzecha. Widok super. Przez okno domu można było siedzieć i obserwować ptaki i nic a nic im nie przeszkadzać.